Wybierz opcję Czytanie konfiguracji
Kiedy Jozue dzielił ziemię, starszy Kaleb przyszedł do niego i z wielką pewnością opowiedział o wydarzeniach sprzed czterdziestu pięciu lat. Gdy Mojżesz wysłał dwunastu zwiadowców, aby obejrzeli ziemię Kanaanu, pozostali zwiadowcy przestraszyli się wysokich ludzi z rodu Anaka i wycofali się, ale Kaleb i Jozue całym sercem szli za Jahwe, wierząc, że Bóg na pewno da im zwycięstwo. Teraz Kaleb miał już osiemdziesiąt pięć lat, a jednak jego siła była jak u młodego mężczyzny. Kaleb odważnie poprosił, aby dano mu w dziedzictwo górzystą okolicę Hebronu, właśnie to miejsce, którego zwiadowcy bali się z powodu potomków Anaka. Jozue pobłogosławił Kaleba i dał mu Hebron, ponieważ Kaleb całym sercem szedł za Jahwe.
Kaleb, choć miał osiemdziesiąt pięć lat, nadal był pełen wiary i siły, i odważnie poprosił o najtrudniejszy górski teren. Przez czterdzieści pięć lat całym sercem szedł za Bogiem i się nie zachwiał. Historia Kaleba uczy nas, że prawdziwa siła nie pochodzi z wieku ani z możliwości ciała, lecz z niezachwianego zaufania do Boga. Na naszej drodze wiary powinniśmy iść za przykładem Kaleba i całym sercem podążać za Bogiem, odważnie iść naprzód nawet wobec trudności, które wydają się nie do pokonania, bo Bóg będzie z nami.
Ilustracje są wspomagane sztuczną inteligencją. Znaczenie Pisma Świętego i każdej historii pozostaje wierne, a główni bohaterowie pozostają konsekwentni; niektóre szczegóły wizualne mogą się nieznacznie różnić. Jeśli znajdziesz jakieś problemy z treścią, prześlij nam swoją opinię, a my ją zweryfikujemy i niezwłocznie poprawimy.