Niewidomy od urodzenia zaczyna widzieć

Jezus widział człowieka, który był niewidomy od urodzenia. Jego uczniowie pytali, czyj grzech spowodował jego ślepotę. Jezus odpowiedział, że nie stało się to z powodu czyjegoś grzechu, ale po to, aby objawiło się w nim dzieło Boże. Jezus uczynił błoto ze śliny i ziemi, nałożył je na oczy mężczyzny i kazał mu pójść obmyć się w sadzawce Siloe. Człowiek ten poszedł, umył się i wrócił, i mógł widzieć. Ponieważ wydarzyło się to w szabat, faryzeusze podeszli, aby go przesłuchać.