Przypowieść o dziesięciu sługach i pieniądzach

Gdy Jezus zbliżał się do Jerozolimy, wielu ludzi myślało, że wkrótce nadejdzie królestwo Boże, i tłoczyli się wokół Niego, aby na nie czekać. Wtedy Jezus opowiedział przypowieść. Szlachcic miał udać się do odległego kraju, aby zostać koronowanym na króla. Przed odejściem przywołał dziesięciu swoich sług i dał każdemu po minucie srebra, mówiąc: „Zajmijcie się tym, dopóki nie wrócę”. Niektórzy słudzy wykazali się dużą odpowiedzialnością i mądrze korzystali ze srebra. Jeden zamienił pojedynczą minę na dziesięć, a drugi z jednej miny na pięć. Ale jeden sługa owinął swoją minę w chusteczkę i nic z nią nie zrobił. Po wielu dniach szlachcic powrócił jako król i zwołał wszystkich dziesięciu sług, aby zobaczyć, jak każdy wykorzystał to, co powierzył im ich pan. Sługa, który zarobił dziesięć min, otrzymał władzę nad dziesięcioma miastami, a temu, który zarobił pięć min, dano władzę nad pięcioma miastami. Obaj byli dobrymi sługami, „wiernymi w bardzo małej rzeczy”. Ale sługa, który ukrywał swoją minę, został skarcony, ponieważ nie wykonał swojej części i zawiódł zaufanie, jakim obdarzył go pan. Ta przypowieść uczy nas, że każdy ma w rękach „mina” od Boga. Może to być czas, talent lub serce chętne do służenia. Wierne dzieci dobrze z tego korzystają, ale leniwi zostaną skarceni. Bądźmy sługami odpowiedzialnymi i wiernymi, aby nasz pan się radował.

🔒Odblokuj wszystko w aplikacji

Morał

W tej przypowieści Jezus przyrównuje srebro otrzymane przez każdego sługę do darów w naszych rękach. Niektóre dzieci dobrze śpiewają, inne potrafią rysować, inne dobrze opiekują się innymi. To wszystko są te „jedne miny”, które Bóg specjalnie nam powierzył. Jezus mówi nam, że dobrymi sługami nie są ci, którzy „mają najwięcej”, ale ci, którzy są „wierni w najmniejszej mierze”. Odpowiedzialne dziecko korzysta ze swojego daru i czyni go dziesięciokrotnie bardziej użytecznym. Nie ukrywa daru, nie leni się i nie mówi: „Nie mogę”. Nauczmy się razem trzech rzeczy. Po pierwsze, każdy dar od Boga traktuj jako powierzenie pana, a nie swoją własną zabawkę. Po drugie, nawet małe rzeczy należy wykonywać wiernie, gdyż wierności nie mierzy się wielkością. Po trzecie, kiedy w końcu zdamy sprawę przed Bogiem i usłyszymy, jak mówi: „Dobra robota, dobry sługo!” to jest największa nagroda ze wszystkich.