Pisarz Ezra wyrusza z dekretem królewskim

Dawno temu mały chłopiec o imieniu Ezra uwielbiał codziennie otwierać zwoje i poznawać Słowo Boże. Rok po roku ukrywał w swoim sercu każdą linijkę prawa. Kiedy Ezra dorósł, stał się wyjątkowym skrybą, człowiekiem, który dobrze znał prawo, chciał sam żyć zgodnie z nim i chętnie cierpliwie nauczał innych. Daleko, w perskim pałacu, król Artakserkses nosił lśniącą złotą koronę. Bóg poruszył serce króla, aby ten zechciał pomóc Ezdraszowi i ludowi Bożemu. Ezdrasz powiedział królowi, że jego lud w Jerozolimie potrzebował kogoś, kto nauczyłby ich prawa, i pokornie poprosił króla, aby pozwolił mu wrócić do Jerozolimy. Król uśmiechnął się, skinął głową i sam napisał dekret opieczętowany królewskim sygnetem: „Ezdrasz może iść, a kto chce, może iść z nim!” Król dał też dużo złota i srebra na świątynię w Jerozolimie i polecił Ezdraszowi, aby uczył lud prawa, aby wszyscy byli mu posłuszni. Ezra uklęknął i podziękował Bogu. Następnie podzielił się ze wszystkimi dobrą nowiną. Razem spakowali swoje rzeczy, załadowali osły i wyruszyli. Ta historia mówi nam: dziecko, które dorasta w słowie Bożym, pewnego dnia usłyszy Boże powołanie i pójdzie drogą, na której nauczanie innych stanie się prawdziwą misją. Łaskawa ręka Boga poprowadzi każdego, kto chce poznać Jego Słowo.