Niniwa żałuje, a Bóg okazuje miłosierdzie

Jonasz w końcu przybył do Niniwy i oznajmił, że za czterdzieści dni miasto zostanie zniszczone. Ku zaskoczeniu wszystkich, od króla po zwykłych ludzi, wszyscy włożyli wory, siedzieli w popiele, pościli, modlili się i naprawdę nawrócili się do Boga. Kiedy Bóg zobaczył, że odwrócili się od swoich złych dróg, nie sprowadził na nich nieszczęścia. Ale Jonasz był wściekły; uważał, że Bóg nie powinien był przebaczać swoim wrogom. Bóg sprawił, że wyrosła winorośl, która rzucała cień na Jonasza, a potem sprawił, że zabił ją robak, aby go nauczyć: Bóg zmiłował się nad Niniwą, nad jej stu dwudziestoma tysiącami małych dzieci, które nie potrafiły odróżnić prawej ręki od lewej, i nad wszystkimi licznymi zwierzętami – że miłość jest o wiele cenniejsza niż jedna roślina. Bóg pokazuje nam, jak szeroka jest Jego łaska: każdy, kto prawdziwie żałuje, może otrzymać Jego przebaczenie i miłosierdzie.