Pożegnalna rada Jozuego na starość

Wybierz opcję Czytanie konfiguracji

Po wielu dniach Jahwe zapewnił Izraelowi pokój i bezpieczeństwo, a Jozue się zestarzał. Zwołał starszych, przywódców, sędziów i urzędników Izraela i rozmawiał z nimi z głębokim zaniepokojeniem. Jozue przypomniał sobie wszystkie wielkie czyny, jakich Bóg dokonał dla Izraela: sam Jahwe walczył za nich, wypędził przed nimi ich wrogów i dał im tę ziemię w dziedzictwo. Zachęcał lud, aby był silny i odważny, aby pilnie przestrzegał wszystkiego, co jest napisane w Księdze Prawa Mojżeszowego, nie zbaczając na lewo ani na prawo. Jozue przestrzegł ich uroczyście, aby nie zadawali się z otaczającymi ich cudzoziemcami, nie wspominali o imionach ich bogów, nie kłaniali się fałszywym bogom ani nie służyli im, lecz aby miłowali Jahwe, swojego Boga, całym sercem. Jozue powiedział ludowi, że jeśli zwrócą się do pozostałych cudzoziemców i zawrą z nimi małżeństwa mieszane, Jahwe nie będzie już wypędził tych ludów sprzed nich; zamiast tego staną się dla nich sidłem i pułapką. W końcu Jozue z głębokim uczuciem przypomniał im, że rzeczywiście spadły na nich wszystkie błogosławieństwa obiecane przez Jahwe i że przekleństwa, przed którymi ostrzegał, z pewnością się spełnią.