Prorok Eliasz i wierne zaopatrzenie Boże

W mrocznych dniach króla Achaba prorok Eliasz zapowiedział na Boży rozkaz nadejście długiej suszy. Bóg zaprowadził go do ukrycia się nad potokiem Kerit, gdzie każdego ranka i wieczora wysyłał kruki, aby przynosiły mu chleb i mięso, a potok dawał mu wodę. Gdy potok wyschł, Bóg posłał Eliasza do miasta Sarepta w Sydonie, gdzie przywitała go uboga wdowa, przekazując mu ostatnią garść mąki i odrobiny oliwy. Dzięki jej ufnemu posłuszeństwu w dzbanie mąki i dzbanie oliwy nigdy nie zabrakło przez cały okres głodu. Później syn wdowy zachorował i umarł, a Eliasz modlił się żarliwie, aż Bóg przywrócił chłopcu życie, dzięki czemu wdowa naprawdę poznała Pana.