Uczta Belszaccara i napis na ścianie

Król Babilonu Baltazar, wyprawił wielką ucztę dla tysiąca swoich dostojników. W trakcie hulanki rozkazał, aby przyniesiono do picia złote i srebrne naczynia zabrane ze świętej świątyni Bożej w Jerozolimie, po czym wychwalano bożki wykonane ze złota, srebra, brązu, żelaza, drewna i kamienia. Nagle pojawiły się palce ludzkiej ręki i napisały na tynku ściany. Twarz króla zbladła, kolana mu się ugięły i ogarnął go strach. Żaden z mędrców królestwa nie potrafił odczytać napisu na ścianie. Królowa Matka przypomniała sobie Daniela i wezwała go. Daniel odmówił przyjęcia nagrody królewskiej i powiedział otwarcie: Belszaczar wiedział, że jego dziadek Nabuchodonozor został ukarany za pychę, lecz nie uniżył się i zamiast tego zbezcześcił naczynia Boga Najwyższego. Słowa na ścianie – „MENE, MENE, TEKEL, PARSIN” – oznaczały, że Bóg policzył swoje królestwo, zważył je na wadze i podzielił swoje królestwo pomiędzy Medów i Persów. Tej samej nocy Baltazar został zabity, a Dariusz Med otrzymał królestwo Chaldejczyków.