Gdy cała społeczność usłyszała złe wieści od dziesięciu szpiegów, całą noc płakali i narzekali, a nawet chcieli wybrać nowego przywódcę, który miałby wrócić do Egiptu. Tylko Kaleb i Jozue rozdarli swoje szaty i powstali odważnie, mówiąc, że ta ziemia jest wyjątkowo dobra – jeśli Bóg będzie z nich zadowolony, z pewnością ich sprowadzi i nie powinni bać się tamtejszego ludu. Ale ludzie nie chcieli ich słuchać i chcieli ich ukamienować. Wtedy chwała Boża ukazała się ludowi w Namiocie Spotkania i Bóg powiedział, że żaden z niewiernych ludzi w wieku dwudziestu lat i więcej nie wejdzie do ziemi obiecanej – będą błąkali się po pustyni przez czterdzieści lat. Tylko Kaleb i Jozue, ponieważ mieli innego ducha, z pewnością wejdą do tej dobrej ziemi.
Kiedy wszystkich ogarnął strach, Kaleb i Jozue poszli pod prąd, stanowczo deklarując swą wiarę w Boga. Nie zaprzeczali istnieniu trudności, ale woleli wierzyć, że Bóg jest większy od nich. W rezultacie tylko ci dwaj spośród całego Izraela w końcu weszli do Ziemi Obiecanej. W życiu prawdziwa odwaga nie polega na braku strachu, ale na zaufaniu nawet wtedy, gdy się boisz. Nawet jeśli cały świat mówi, że to niemożliwe, skoro Bóg obiecał, że warto wytrwać do końca.
Bezpłatne historie są dostępne w sieci; polecane i podróżne historie odblokujesz w aplikacji FaithSow
Bezpłatne historie są dostępne w sieci; polecane i podróżne historie odblokujesz w aplikacji FaithSow
FaithSow