Runo Gideona i rosa

Midianici, Amalekici i lud ze wschodu połączyli się, przekroczyli rzekę Jordan i rozbili obóz, gotowi do ponownego ataku na Izrael. Duch Pański zstąpił na Gedeona i zadął w trąbę, aby zgromadzić ród Abiezera, aby poszedł za nim. Wysłał także posłańców do wszystkich pokoleń, aby zgromadzili armię. Ale Gedeon wciąż był niepewny w swoim sercu, więc błagał Boga o znak. Położył kawałek wełny na klepisku i powiedział: Jeśli rano wełna będzie mokra od rosy, ale ziemia wokół niej będzie sucha, będę wiedział, że Bóg naprawdę zamierza mnie użyć do zbawienia Izraela. Następnego ranka wełnę namoczono w wystarczającej ilości wody, aby wypełnić miskę, podczas gdy ziemia była sucha. Gedeon poprosił Boga, aby wystawił go na próbę jeszcze raz, tym razem pozwalając, aby wełna wyschła, a ziemia była mokra od rosy. Bóg cierpliwie ponownie odpowiedział na jego prośbę. Gedeon w końcu uwierzył woli Bożej i przygotował się do poprowadzenia ludu do bitwy.