Gdy Jezus zbliżał się do Jerozolimy, wysłał dwóch uczniów do pobliskiej wioski, aby odwiązali oślę, na którym nikt nigdy nie jeździł, i przyprowadzili do Niego. Uczniowie posłuchali słowa Jezusa, przyprowadzili oślę, włożyli na nie swoje płaszcze i pomogli Jezusowi na nim usiąść. Gdy Jezus jechał powoli w stronę Jerozolimy, ludzie z radością słali na drodze swoje płaszcze i donośnym głosem chwalili Boga, mówiąc: „Błogosławiony Król, który przychodzi w imieniu Pana! Pokój w niebie i chwała na wysokościach!” Ten Król nie jest zdobywcą na koniu bojowym z mieczem, ale Księciem Pokoju, łagodnym i pokornym sercem, na młodym źrebięciu. Przychodzi do nas w zupełnie inny sposób, aby każdy, kto naprawdę na Niego patrzy, mógł Go przyjąć z radością i uwielbieniem.
W tej historii Jezus nie wjeżdża do miasta na koniu bojowym z mieczem. Przychodzi spokojnie na młodego ogierka. To najbardziej wyjątkowy Król, jakiego świat kiedykolwiek widział. Nie polega na sile; opiera się na pokorze. Nie chce, żeby ludzie się go bali; wzywa ich, aby całym sercem oddawali cześć i wielbili Boga. „Pokora” oznacza, że nie mamy o sobie zbyt wysokiego mniemania, ale jesteśmy gotowi służyć innym. „Uwielbienie” oznacza oddawanie Bogu najpiękniejszej chwały swego serca. Idąc za Jezusem, czyńmy trzy rzeczy. Po pierwsze, zachowaj pokorę w naszych sercach: nie bądź dumny i nie przechwalaj się, ale chętnie uniżaj się, aby służyć innym. Po drugie, uwielbiajcie z radością: chwalcie naszego Króla poprzez pieśni, modlitwy i podziękowania. Po trzecie, odważnie wyznawaj, że Jezus jest Królem, który przychodzi w imieniu Pana. Niech nasze serca codziennie oddają cześć Królowi, który jeździ na oślęciu.
Bezpłatne historie są dostępne w sieci; polecane i podróżne historie odblokujesz w aplikacji FaithSow
Bezpłatne historie są dostępne w sieci; polecane i podróżne historie odblokujesz w aplikacji FaithSow