Jezus przybył do Samaryi i zmęczony podróżą usiadł przy studni Jakuba. Kiedy Jego uczniowie poszli do miasta, aby kupić żywność, przyszła Samarytanka, aby zaczerpnąć wody. Jezus poprosił ją o napój i delikatnie objawił, że może dać jej wodę żywą – źródło, które nigdy nie wyschnie. Pokazał, że zna całą jej historię, a ona rozpoznała w Nim Mesjasza. Zostawiwszy dzban na wodę, pobiegła z powrotem do miasta, aby powiedzieć wszystkim, a wielu przyszło na spotkanie Jezusa.
Jezus osobiście przybył do Samaryi – miejsca, którego Żydzi zwykle unikali – i bezinteresownie okazał łaskę Samarytance, na którą inni patrzyli z pogardą, dając jej „wodę żywą”. To objawia, że miłość Boga przekracza wszelkie granice rasowe, a Jego darmo dana łaska dociera do każdego, kto Go szuka. Po spotkaniu z Jezusem Samarytanka od razu podzieliła się tą dobrą nowiną z całym swoim miastem, aby inni również mogli doświadczyć tej miłości i łaski.
Bezpłatne historie są dostępne w sieci; polecane i podróżne historie odblokujesz w aplikacji FaithSow
Bezpłatne historie są dostępne w sieci; polecane i podróżne historie odblokujesz w aplikacji FaithSow
FaithSow