Jak zaczął się Purim

W królestwie perskiego króla Aswerusa wiele rodzin żydowskich żyło razem z innymi. Mardocheusz był wiernym Żydem, który codziennie przechodził przez bramę pałacu i czuwał nad swoim ludem. Jego adoptowana córka Estera mieszkała we wspaniałym pałacu królewskim i została królową całego królestwa. Ale pewnego dnia Mardocheusz usłyszał rozdzierającą serce wiadomość: okrutny człowiek chciał skrzywdzić wszystkich Żydów. Mardocheusz natychmiast wysłał wiadomość do Estery, prosząc ją, aby nabrała odwagi dla swego ludu. Esther wzięła głęboki oddech i podjęła decyzję. Włożyła swoje najpiękniejsze królewskie szaty i poszła w stronę złotej bramy królewskiej. Król wyciągnął swoje złote berło, aby ją powitać i wysłuchał jej słów. Na specjalnej uczcie przygotowanej przez Esterę w końcu opowiedziała królowi o niegodziwym spisku Hamana. Król natychmiast wydał nowy dekret chroniący Żydów i uhonorował Mardocheusza królewskimi szatami i złotą koroną. Kiedy dobra nowina rozeszła się po całym kraju, Żydzi ściskali się nawzajem ze łzami radości. Smutek zamienił się w największą radość. Mardocheusz usiadł i napisał listy do ludzi na całym świecie, ustanawiając ten dzień co roku świętem „Purim”, aby wszyscy mogli się spotykać, aby dzielić się dobrym jedzeniem, wysyłać prezenty przyjaciołom i wysyłać prezenty potrzebującym. Ta historia mówi nam: Bóg zbawił swój lud, więc z wdzięcznymi sercami pamiętajmy o Jego cudownych czynach dla przyszłych pokoleń.