Jakub błogosławi dwóch synów Józefa

Jakub jest stary i bliski śmierci. Józef przyprowadza do swego ojca swoich dwóch synów, Manassesa i Efraima. Jakub opowiada Józefowi, jak Bóg ukazał mu się w Luz i obiecał, że uczyni go wielkim ludem. Następnie formalnie adoptuje Efraima i Manassesa jako swoich synów, na równi z Rubenem i Symeonem. Józef umieszcza starszego syna Manassesa po prawej stronie Jakuba, a młodszego Efraima po jego lewej stronie, ale Jakub krzyżuje ręce, kładąc prawą rękę na głowie Efraima. Kiedy Józef próbuje go poprawić, Jakub wyjaśnia, że ​​wie, co robi — młodszy będzie większy od starszego. Następnie Jakub uroczyście błogosławi obu chłopców.