Jakub jest stary i bliski śmierci. Józef przyprowadza do swego ojca swoich dwóch synów, Manassesa i Efraima. Jakub opowiada Józefowi, jak Bóg ukazał mu się w Luz i obiecał, że uczyni go wielkim ludem. Następnie formalnie adoptuje Efraima i Manassesa jako swoich synów, na równi z Rubenem i Symeonem. Józef umieszcza starszego syna Manassesa po prawej stronie Jakuba, a młodszego Efraima po jego lewej stronie, ale Jakub krzyżuje ręce, kładąc prawą rękę na głowie Efraima. Kiedy Józef próbuje go poprawić, Jakub wyjaśnia, że wie, co robi — młodszy będzie większy od starszego. Następnie Jakub uroczyście błogosławi obu chłopców.
Oczy Jakuba ledwo widziały, a jednak Bóg pozwolił mu widzieć wyraźnie w jego sercu — Efraim, młodszy, stał się większy od Manassesa, starszego. Boże błogosławieństwo nie zawsze następuje według kolejności „kto pierwszy” lub tego, czego ludzie oczekują; Często wybiera te, które naszym zdaniem są mniej ważne. W Nim nikt nie jest zapomniany. Ta historia pokazuje nam, że pełna miłości Opatrzność Boża rozciąga się na pokolenia, aż do naszych dzieci i wnuków, i że my także musimy nauczyć się akceptować Jego zaskakujące plany, ufając, że Jego błogosławieństwo nigdy się nie myli.
Bezpłatne historie są dostępne w sieci; polecane i podróżne historie odblokujesz w aplikacji FaithSow
Bezpłatne historie są dostępne w sieci; polecane i podróżne historie odblokujesz w aplikacji FaithSow
FaithSow