Czterdzieści dni na pustyni

Po chrzcie Duch Święty wyprowadził Jezusa na pustynię, gdzie pościł przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy i został poddany próbie. Samotna dzicz miała tylko wiatr, skały i palące słońce. Jezus był zupełnie sam, coraz bardziej głodny, ale Jego serce lgnęło mocno do Ojca. Podstępny Szatan przyszedł z trzema pokusami: po pierwsze, aby zamienić kamienie w chleb, troszcząc się jedynie o swój żołądek; po drugie, rzucić się ze szczytu świątyni, wystawiając Boga na próbę; po trzecie, pokłonić się szatanowi, aby zdobyć królestwa świata. Za każdym razem Jezus odpowiadał Słowem Bożym: „Nie samym chlebem człowiek będzie żył, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”, „Nie będziesz wystawiał Pana, Boga swego, na próbę” oraz „Będziesz oddawał cześć Panu, Bogu swemu, i tylko Jemu będziesz służył”. Jezus był posłuszny Ojcu i trzymał się Pisma Świętego. Szatan w końcu odszedł, a jego cień zniknął. Aniołowie przybyli z nieba, służąc Jezusowi oraz przynosząc pożywienie i pocieszenie. Ta historia mówi nam: pokusa na pewno nadejdzie, ale dziecko, które jest posłuszne Bogu i trzyma się mocno Pisma Świętego, może zwyciężyć, tak jak Jezus.