Hagar i Izmael

Hagar pomagała w obozie namiotowym Abrama, nosząc wodę i wykonując wiele codziennych zadań. Później dowiedziała się, że będzie miała dziecko, a jej serce napełniło się zachwytem i nadzieją. Ale przez jakiś czas Hagar czuła się bardzo smutna i samotna, jakby nie była już mile widziana. Sama opuściła obóz i poszła na pustynię, zatrzymując się przy źródle wody. Tam wysłannik Boży zawołał Hagar po imieniu i delikatnie ją pocieszył. Kazał jej wrócić do obozu i powiedział, że będzie miała syna, co jest szczególnym darem od Boga. Hagar wiedziała, że ​​Bóg ją widział i wiedział, gdzie ona jest. Wróciła z nową odwagą, a później urodził się jej syn Izmael. Jego imię przypomina nam, że Bóg słyszy głosy ludzi i troszczy się o samotnych.