Wnijdźcież w bramy jego z wysławianiem

W jasny poranek mały Dawid wyruszył z pastwiska na szczycie wzgórza i poszedł za ojcem do świątyni Boga. Po drodze zobaczył śpiącego baranka w ramionach pasterza, dziadków siedzących w ogrodzie oraz kosz pełen słodkich owoców. Gdy złota brama rozbłysła w słońcu, mały Dawid wbiegł na dziedziniec Boga, śpiewając i dziękując. Razem z ojcem złożył przed ołtarzem owoce i kwiaty jako wyraz wdzięczności. W drodze do domu liczył gwiazdy na całym niebie i zabrał wdzięczne serce do słodkiego snu.