Samaria oblężona i ocalona przez Boga

Król Aramu Ben-Hadad poprowadził swoją armię i obległ Samarię, stolicę Izraela. Wybuchł straszny głód: nawet głowa osła była sprzedawana za skandaliczną cenę, a ludzie ledwo mogli przeżyć. Król Izraela był zrozpaczony i myślał, że ta katastrofa pochodzi od Pana. Ale prorok Elizeusz ogłosił królowi słowo Boże: "Jutro o tej porze przy bramie Samarii miara mąki pszennej będzie sprzedawana za sykla, a dwie miary jęczmienia za sykla". Kapitan, na którego ręce opierał się król, szydził: "Nawet gdyby Pan uczynił okna w niebie, czy to możliwe?". Elizeusz odpowiedział: "Zobaczysz to na własne oczy, ale nie będziesz z tego jadł". Tej samej nocy czterech trędowatych przy wejściu do bramy miasta postanowiło poddać się obozowi Aramejczyków - jednak Bóg sprawił, że Aramejczycy usłyszeli dźwięk rydwanów i wielkiej armii; myśląc, że król Izraela wynajął Hetytów i Egipcjan, aby ich zaatakowali, uciekli w nocy, pozostawiając całą swoją żywność i towary. Trędowaci przynieśli radosną nowinę; ludzie wylali się z miasta i zabrali zapasy z obozu, a słowo Elizeusza się wypełniło. Jednak kapitan, który szydził z Bożego słowa, został zadeptany na śmierć przez radujących się ludzi przy bramie - widział to na własne oczy, ale nie jadł. Wszystko to pokazuje nam, że każde słowo Boga się wypełnia. W naszej najciemniejszej godzinie On odwraca rzeczy dzięki swojej łasce i daje nam nadzieję ponad wszelkie oczekiwania.