Daniel w jaskini lwów

Daniel był najwierniejszym pomocnikiem króla Dariusza. Każdego dnia klękał przy oknie i modlił się do Boga trzy razy. Niektórym zazdrosnym ludziom nie podobało się to i ustanowili prawo: przez trzydzieści dni można było modlić się tylko do króla. Daniel nadal modlił się do Boga. W nocy, gdy został wrzucony do jaskini lwów, Bóg posłał anioła, aby zamknął lwom paszcze; leżały obok niego tak łagodne jak kocięta. Następnego ranka król Dariusz zobaczył Daniela całego i zdrowego i ogłosił całemu królestwu: "Bóg Daniela jest prawdziwym i żywym Bogiem".