Pan dał Mojżeszowi i Aaronowi statut Paschy: nie był to zwykły posiłek, ale święta pamiątka dla Jego ludu przymierza. Ci, którzy chcieli przyłączyć się do ludu Pańskiego, musieli przystąpić do Jego przymierza przed spożyciem Paschy. Baranek miał być spożywany w jednym domu, żadna część posiłku nie miała być wynoszona na zewnątrz i żadna kość baranka nie miała być łamana. Jedna instrukcja dotyczyła zarówno rodowitych mieszkańców, jak i wędrowców. Izrael uczynił tak, jak nakazał Pan i tego samego dnia Pan wyprowadził ich z Egiptu.
Statut Paschy przypomina nam, że Boże ocalenie nie jest czymś, co można traktować przypadkowo. Dzięki łasce gromadzi On swój lud i uczy go, by ze czcią wspominał Jego słowo. Izraelici i wędrowcy, którzy weszli w przymierze Pana, zachowywali Paschę zgodnie z jedną instrukcją. Pomaga to dzieciom zobaczyć, że Bóg jest święty i przyjmuje tych, którzy naprawdę się do Niego zwracają. Dziś możemy nauczyć się prawdziwej wolności w Jezusie: nie robić tego, co chcemy, ale należeć do Boga dzięki Jego łasce i uczyć się posłuszeństwa Jego słowu z rodziną, kościołem i zaufanymi dorosłymi obok nas.
Bezpłatne historie są dostępne w sieci; polecane i podróżne historie odblokujesz w aplikacji FaithSow
Bezpłatne historie są dostępne w sieci; polecane i podróżne historie odblokujesz w aplikacji FaithSow
FaithSow