Wizja Abrama

Pewnego wieczoru Abram siedział cicho w swoim namiocie, myśląc o swojej rodzinie i ziemi. W wizji Bóg powiedział do niego: "Nie bój się, Abramie. Ja jestem twoją tarczą". Abram opowiedział Bogu o swoim zmartwieniu: wciąż nie miał dziecka i nie wiedział, kto przejmie po nim jego dom. Bóg wyprowadził Abrama na zewnątrz i kazał mu spojrzeć w gwiazdy. Bóg obiecał, że potomkowie Abrama będą zbyt liczni, by ich zliczyć. Abram uwierzył słowu Boga, a Bóg uznał jego wiarę za sprawiedliwość. Później Bóg powiedział Abramowi, aby przygotował specjalną ofiarę. Abram starannie ją przygotował i strzegł. Gdy słońce zaszło, Abram zapadł w głęboki sen. W wizji, dymiący kociołek i jasna pochodnia przechodziły między elementami ofiary, pokazując, że sam Bóg potwierdza swoje przymierze. Abram obudził się ze spokojem i wrócił do domu, nadal ufając trwałej Bożej obietnicy.