Bóg osądza dumną Asyrię i zachowuje resztkę

Bóg wypowiedział biada tym, którzy ustanawiali niesprawiedliwe prawa i okradali biednych ze sprawiedliwości. Asyria była rózgą w ręku Boga, aby zdyscyplinować Izraela, ale król Asyrii stał się dumny, myśląc, że wszystko zawdzięcza własnej sile i sprytowi. Bóg powiedział: "Czy siekiera powinna się chwalić przed tym, który nią rąbie?". Tak więc Bóg ukarał aroganckie serce króla Asyrii. Chociaż naród izraelski przejdzie przez cierpienie, Bóg obiecał zachować resztkę, która nie będzie już opierać się na tych, którzy ich uciskali, ale szczerze oprze się na Panu. Pod koniec tej historii Izajasz użył delikatnego pędu wyrastającego ze starego pnia, aby przypomnieć dzieciom, że Bóg może pozostawić nową nadzieję nawet tam, gdzie wszystko wydaje się ucięte. To mówi nam: Bóg osądza pychę i niesprawiedliwość, a jednak zachowuje tych, którzy pokornie Mu ufają.